خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مقام عارف عالی مقام بی وطنیستطراز کسوت فقر و فنا وبرهنه تنیست
۲
به گوش دهر ازین راستر سخن نرسیدکه گوهر صدف بحر صدق کم سخنیست
۳
چو نیست بنده آن شاه مکی و مدنیازان چه سود که مکیست خواجه یا مدنیست
۴
گرفت گوشه چو خم شیخ پر شراب غروربه محتسب که رساند که وقت خم شکنیست
صفحهٔ ۱ از ۲