خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چیست آن زلف سیه پیش رخت کافروخته‌ستشهپر جبریل کز برق تجلی سوخته‌ست
۲
زیر طره عارضت آن آتش آمد کش خدایدر شب طور از پی جذب کلیم افروخته‌ست
۳
کیست عاشق عافیت‌سوزی که در بازار عشقدین و دنیا داده و اندوه ابد اندوخته‌ست
۴
چون ندارد وصله‌ای وصل تو زاهد را چه سودزان مرقع کز هزاران وصله بر هم دوخته‌ست
صفحهٔ ۱ از ۲