خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمال عشق قدیم است و مابقی محدثمجال دخل ندارد خرد درین مبحث
۲
ازان جمال یکی جلوه بایدم دم مرگکه بیخودم فکند از ممات تا مبعث
۳
به وصف شاهد ژولیده موی گرد آلوداشارتیست عجب «رب اغبر اشعث »
۴
نماز عشق و ولا را به قبله گاه قدمنخست شرط طهارت بود ز لوث حدث
صفحهٔ ۱ از ۲