خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیم پیکان تو از دل برآیدمگر چون غنچه ام از گل برآید
۲
مریز ای دیده سیل خون به جیحونمبادا موج بر ساحل برآید
۳
دهد یاد من از محمل نشینیتچو مه زین نیلگون محمل برآید
۴
سرشکم بر درت افتاده زانستکز آنجا حاجت سایل برآید
صفحهٔ ۱ از ۲