خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آنکه روی توبینم در اضطراب شومچو ذره رقص کنان محو آفتاب شوم
۲
ز رخ نقاب برافکن خدای را زان پیشکه زیر خاک ز هجر تو در نقاب شوم
۳
به زنگ جامه تو کس مباد چند ز دوربه دیدن تو بهر دیگری خراب شوم
۴
لب تو هست به رخشنده لعل چون نگرمبه کف زلال چرا تشنه در سراب شوم
صفحهٔ ۱ از ۲