خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماییم و خاکساری و عجز وفتادگیدستی به سر ز دست دل از دست دادگی
۲
چون بر بساط حسن دوانی زناز اسپشاهان ملک را نرسد جز پیادگی
۳
کردی بهشت منزل ما را ز روی خویشسر برزد از شمایل تو حورزادگی
۴
در مجلس تو شاهد گل وانهاد رویوز تو نداشت شرم زهی وانهادگی
صفحهٔ ۱ از ۲