خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که به شیرین سخنی نرخ شکر می شکنیحبک اضنی بدنی شوقک افنی وسنی
۲
چهره برافروخته ای جان کسان سوخته ایماه کدامین فلکی شمع کدام انجمنی
۳
دیده کنم فرش رهت چون تو به سویم گذریسر فکنم در قدمت گر تو ز پایم فکنی
۴
گشت چمن کن بگشا غنچه صفت بند قباتا نکند شاهد گل دعوی نازک بدنی
صفحهٔ ۱ از ۲