خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طوبی لروضة سجدت ارضها الجباهبشری لسدة لثمت تربها الشفاه
۲
این آستانه ایست که از خاک او برندشاهان ملک افسر عز و سریر جاه
۳
رخ چون نهد به سدره والایش آفتابچرخ ار نه زیر پاش کشد قامت دوتاه
۴
چون ابر اگر ز سقف رواقش چکد مطرسربر زند ز طارم چرخ برین گیاه
صفحهٔ ۱ از ۴