خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۷
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می خورد طعمه های رنگارنگخواجه از کسب اشتهای دروغ
۲
می دمد بادهای ناخوشبویمعده بر سبلت وی از آروغ
۳
نگشاید فقیر روزه خویشجز به نان جوین و تره و دوغ
۴
می شود هرچه می خورد نوریکه رسد زان به آفتاب فروغ
صفحهٔ ۱ از ۱