خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۴
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نان خشک کاوردی به پیشمچرا باشی به جود خویش غره
۲
کماج خیمه را ماند که نتوانز وی کندن به دندان نیم ذره
۳
چو نان تو ز چوب آمد چه بودیکه بودی زآهنم دندان چو اره
صفحهٔ ۱ از ۱