خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هلال الکاس لم تکمل بشمس الراح کملهاکه گردد چون شود پر این مه نو بدر محفلها
۲
دلم آن موج زن دریاست ز اوصاف جمال توکه افتد صد صدف گوهر ز هر موجش به ساحلها
۳
به عزت باش با دلهای عالی همت ای خواجهکه گر افتی ز بام آسمان بهتر کزین دلها
۴
چو هر منزل که لیلی کرده جا کعبهست مجنون رابه قصد کعبه مجنون را چه حاجت قطع منزلها
صفحهٔ ۱ از ۲