خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخنه ز غم در دل خراب درآمدبر مژه زان رخنه خون ناب درآمد
۲
چهره چه مالم به خاک در نظر آن روخاست تیمم گهی که آب درآمد
۳
باد بریده زبان من که ز نالهنرگس بیمار او ز خواب درآمد
۴
صلح کنان رفت تا چه قصه رقیبشگفت که باز از در عقاب درآمد
صفحهٔ ۱ از ۲