خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ایام خرمی نفس دیگرم نماندجز فقر و نیستی هوس دیگرم نماند
۲
سبحه به کف شمار بدیهای خود کنمبیرون ز سبحه دسترس دیگرم نماند
۳
جز وایه های طبع که آسودگیم برددر خواب زحمت مگس دیگرم نماند
۴
برباد رفت هستی خود رسته نفس مندر راه فقر خار و خس دیگرم نماند
صفحهٔ ۱ از ۲