خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرت ز عارضه دهر دردمند مبادزمانه بر دل شاد تو غم پسند مباد
۲
تو جان اهل نیازی به چاربالش نازتنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
۳
ز نازکیست وجودت سرشته سر تا پایوجود نازکت آزرده گزند مباد
۴
برآتشین لبت آن خال کز تب افتاده ستبه چشم زخم حسودان بجز سپند مباد
صفحهٔ ۱ از ۳