خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیموز لب لعل تو دندان طمع برکندیم
۲
دور پرگار فلک رسم جدایی انگیختتا درین دایره کی باز به هم پیوندیم
۳
کس گرفتار مبادا به ملاقات رقیبنپسندیم به کس آنچه به خود نپسندیم
۴
با تو بودیم چو تن همنفس جان یکچندزنده اکنون به مددگاری آن یکچندیم
صفحهٔ ۱ از ۲