خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحر به گوشه محراب زاریی کردمبه یاد ابروی تو اشکباریی کردم
۲
قرارگاه دلم زلف بی قرار تو بودعجب مدار اگر بی قراریی کردم
۳
هوای زلف و رخت در دلم کهن شده بودز نودمیده خطت تازه کاریی کردم
۴
نبرد بار غمت پای صبر من از جایبه زیر بار غمت بردباریی کردم
صفحهٔ ۱ از ۲