خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل زد به باغ صبحدم اورنگ خسرویبرداشت بلبل از چمن آهنگ پهلوی
۲
یعنی بساط سبزه شد از لطف باد نوعهد نشاط را تو هم از باده ده نوی
۳
با ما نمی زند دم لطف آن که تعبیه ستدر لعل او لطافت انفاس عیسوی
۴
گفتم که کی شوم به در قرب تو مقیمگفت آن زمان که از خودی خود بدر شوی
صفحهٔ ۱ از ۳