خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱
اشعار پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غره دولت بود در صورت تیغت عیانگفتم اینک یک دو حرف از دولت آخر زمان
۲
دی کشیدی زلف در پی کی بود ای سرو نازعمر را پایان که بنمودی در او زلف دراز
صفحهٔ ۱ از ۱
اشعار پراکنده