خلوتی با عرفی
شمارهٔ ۲۹ - تجدید مطلع
قصیده‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ز لطف آری ببالین من بیمار گلاز پی آرایش تابوت هم بردار گل
۲
گر بجنت بگذری حاشا که رضوان در رهتسوسن و سنبل بیفشاند بلی ناچار گل
۳
جلوه کن در روضه تا حوران بدست انفعالاز فروغ چهره بر پایت کنند ایثار گل
۴
زاهدا بوی مراد از هر گلی ناید بیادتا می آلود آوریم از خانه خمار گل
صفحهٔ ۱ از ۴