خلوتی با عرفی
شمارهٔ ۴۴ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی (ع)
قصیدهها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه شهد لطف کزوکام جان شود شیریننه وعده ای که گلوی گمان شود شیرین
۲
فغان ز زهر فروشنده غمزه اش کز اوز جوش جان در و بام دکان شود شیرین
۳
کسی که از هوس نوشخند او میردبکام ماتمیانش فغان شود شیرین
۴
دمی که شوق لب او دلم بجوش آردز ناله ام دهن آسمان شود شیرین
صفحهٔ ۱ از ۱۱