خلوتی با عرفی
شمارهٔ ۱۸ - حکایت
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عابدی از شمع هدی نور یابگشت شبی مرغ دلش صید خواب
۲
نیم شبی واقعه رو نموددید که بر فرق سپهر کبود
۳
خوابگه عرش برین دوش اوستمنظره عرش نشین دوش اوست
۴
صبح که مرغ دلش از خواب جستچشم بمالید و بزانو نشست
صفحهٔ ۱ از ۸