خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقت آمیخت به دل درد فراوانی راریخت در پیرهنم، خار بیابانی را
۲
نام پروانه مکن یاد که نسبت نبودبا من سوخته دل، سوخته دامانی را
۳
هرچه خواهی بکن، از دوری دیدار مگووحشت آباد مکن خاطر ویرانی را
۴
عشق در دل چه خیال است که پنهان گردد؟پرده پوشی نتوان، آتش سوزانی را
صفحهٔ ۱ از ۲