خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل داغی ز عشق او، بیاراید جهانی راکه یک خورشید بس باشد زمین و آسمانی را
۲
خراب طاقتم در عاشقی، کز دل تپیدنهاپیاپی می دهم جام تغافل، سرگرانی را
۳
جهانی را چو مجنون، حسن لیلی کرده صحراییبیابان گرد دارد یوسف ما، کاروانی را
۴
به خاطر ره مده ساقی، دم افسردهٔ زاهدچمن پیرا مکن ای شاخ گل، باد خزانی را
صفحهٔ ۱ از ۲