خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوشیده چمن دردی جام طربش رابا دامن گل پاک نموده ست، لبش را
۲
خوش کرده ام ای دیده به پیوند دل خویشاز سلسله ها، طرّه ٔ عالی نسبش را
۳
در رهگذر پیرهن ار دیده سفید استنگذاشته ام دست ز دامان، طلبش را
۴
غمگین نیم احوالم اگر یار نپرسداز شمع نپرسیده کسی، تاب و تبش را
صفحهٔ ۱ از ۴