خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سفید کرد غمت دیده های تار مرابود سیاهی زلف تو روزگار مرا
۲
چو شمع، سوز دل خود مرا تمام کندبه دیگری نگذارد غم تو کار مرا
۳
ز رستخیز نخیزد ز جا مگر که دگرهوای گرد تو گشتن بود، غبار مرا
۴
ز چشم مست توام یک نظر بس است ولیهزار میکده می، نشکند خمار مرا
صفحهٔ ۱ از ۳