خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح را لمعهٔ نور از ید بیضای دل استآتش طور، فروغ رخ موسای دل است
۲
چهره، حوران بهشتی عبث آراسته اندچشم صاحب نظران محو تماشای دل است
۳
پای هشیار نه، ای پیک خیال رخ دوستسینه تا دیده، پر از باده ی مینای دل است
۴
قطرهٔ اشک مرا ای گل تر خوار مبیناین گرانمایه گهر، زاده ی دریای دل است
صفحهٔ ۱ از ۳