خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می عشق است که عالم همه میخانهٔ اوستخرد پیر، خراباتی دیوانهٔ اوست
۲
همه جا جلوه گه لیلی صحرایی ماستهر کجا چشم غزالیست سیه خانهٔ اوست
۳
یارب آن لعل شکرخا همه جا نوشش بادخون ما بی گنهانی که به پیمانهٔ اوست
۴
حیرت افزا صنمی،کز دل ما برده قرارکعبه هم سنگ نشان ره بتخانهٔ اوست
صفحهٔ ۱ از ۲