خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرتو را روی زمین خواهش ماوای خوشی ستخانه در گوشهٔ دل کن که عجب جای خوشی ست
۲
ای که بیماری آسودگیت سنگین استدرد عشقی به کف آور که مسیحای خوشی ست
۳
جان به بیعانهٔ پیغام جفا می خواهدیار را با من دلسوخته سودای خوشیست
۴
با دل ابنای زمان دست و گریبان شده اندشور دیوانه و اطفال، تماشای خوشی ست
صفحهٔ ۱ از ۳