خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لطف و قهرت به من سوخته جان هر دو یکی ستدانه چون سوخت، بهاران و خزان هر دو یکی ست
۲
تا تو مهجوری من خواسته ای، در کاممتلخی دوری و شیرینی جان هر دو یکی ست
۳
دل خراشانه لبم ناله عبث می سنجدپلّه ی ناز تو و کوه گران هر دو یکی ست
۴
با جگر تشنگی تیغ شکار اندازتخون صید حرم و آب روان هر دو یکی ست
صفحهٔ ۱ از ۲