خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات استعلاج زهد خشکت، ساغر پیر خرابات است
۲
ز دام عنکبوت سبحه و سجاده دل برکنبیا صید بط میکن که نخجیر خرابات است
۳
خراب گردش ساغر، فدای جلوهٔ ساقیمرا تلقین این ذکر خوش ازپیر خرابات است
۴
مرنج ای شیخ از من گر سخن بی پرده می گویمکه این بی پرده گفتنها ز تاثیر خرابات است
صفحهٔ ۱ از ۲