خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به گل ترانهٔ مرغان بی نوا عبث استفسون دوستیم با تو بی وفا عبث است
۲
دلم به سینه کنون کز تغافلت خون شدتسلّیم به نگه های آشنا عبث است
۳
به هرزه، داد به دیوان آسمان نبریکه پیش مدّعیان عرض مدّعا عبث است
۴
چنان که گشته تو را شیوه، پاس بوالهوسانشکایتم به تو بیگانه آشنا، عبث است
صفحهٔ ۱ از ۲