خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خاموشی دلم را پاس الفت مدعا باشددمی هرگز نمی خواهم دو لب از هم جدا باشد
۲
نگه دارد چرا در سینه، سالک عقدهٔ دل رادر آن وادی که خارش، ناخن مشکل گشا باشد
۳
فرو ریزد اگر ایوان گردون، نیست پرواییخرابات ارم بنیاد ما، عالی بنا باشد
۴
به جرم بت پرستی از نظر افکنده ای ما راچرا کس ای صنم این گونه کافر ماجرا باشد؟
صفحهٔ ۱ از ۲