خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل آزاده، باخدا باشدذکر، نسیان ماسوا باشد
۲
دل چو خالی شد از خیال خودیحرم خاص کبریا باشد
۳
می رسد هر نفس نسیم وصالخنک آن دل، که آشنا باشد
۴
ای رخت قبله گاه مشتاقانکس مباد از درت جدا باشد
صفحهٔ ۱ از ۳