خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فقرم کجا ز جلوهٔ دنیا زبون شود؟موج سراب، دام ره خضر چون شود؟
۲
سودای زلف یار، به دیوانگی کشیدفکری که در دماغ بماند، جنون شود
۳
در سینه شکسته دلان تو آه نیستچون بشکند سپاه، علمها نگون شود
۴
بی شفقت است ناخن خارا تراش عشقنزدیک شد غبار دلم بیستون شود
صفحهٔ ۱ از ۳