خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزددل شکسته اش از هر شکن فرو ریزد
۲
به شیوه ای که ز گلبرگ تر چکد شبنمنمک ز لعل تو شیرین سخن، فرو ربزد
۳
نقاب زلف ز عارض اگر براندازیصنم ز طاق دل برهمن فرو ریزد
۴
خرام ناز تو ای شاخ گل، قیامت رابه خاک عاشق خونین کفن فرو ریزد
صفحهٔ ۱ از ۳