خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار شد که چمن جام ارغوان گیردز جوش سبزه زمین رنگ آسمان گیرد
۲
به طرف باغ بساط زمردی فکنندز لاله برهمن خاک، طیلسان گیرد
۳
به دوش نامیه دیبای بهمنی فکنندز غنچه تارک شاخ، افسر کیان گیرد
۴
صبا ز جیب سمن بوی پیرهن آردنشان نکهت گل، گرد کاروان گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳