خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صباحت کو که گل را بر سرم شور جنون سازد؟ملاحت کو که بر داغم نمکدان را نگون سازد؟
۲
نباشد اینقدر،گر تیغ مژگانش گران تمکیندل سنگین ما را مرد می باید که خون سازد
۳
لبش گر دل نپردازد به شیرین کاری حرفیهجوم غم غبار خاطرم را بیستون سازد
۴
بساط مهر و مه را وقت آن شد تا به هم پیچمغرور طبع من تا چند با بخت زبون سازد
صفحهٔ ۱ از ۲