خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طاق میخانهٔ مستان خم ابروی تو بودصاف پیمانهٔ عرفان، رخ نیکوی تو بود
۲
خسرویها به هوایت دل مسکینم کردگنج بادآور من خاک سر کوی تو بود
۳
صبح دیوانه ی آن چاک گریبان می گشتشب سیه مست خیال خط هندوی تو بود
۴
دلبران در خم زلف تو گرفتار شدندآفت شیر شکاران، شکن موی تو بود
صفحهٔ ۱ از ۳