خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشکم نمک به دامن ناسور می کنددربا ز رشک حوصله ام شور می کند
۲
بیداد ناوک مژه زهراب دادهایهرجا دلی ست خانهٔ زنبور می کند
۳
ما را تن ضعیف چه باشد؟ که کوه راغم ناتوان تر از کمر مور می کند
۴
نبود حریف رطل گران، عقل شیشه دلبی جا ستیزه با می پر زور می کند
صفحهٔ ۱ از ۴