خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدا در ماتم آسودگی شادم نگه داردز قید هر دو عالمْ عشقْ آزادم نگه دارد
۲
ز تاثیر محبت در قفس چشم اینقدَر دارمکه از درد فراموشی صیّادم نگه دارد
۳
به اندک التفاتی زآن تغافل‌پیشه دلشادماگر می‌افکند از دیده، در یادم نگه دارد
۴
غبار، آشوب تعمیر است، دست رفته از کارمجنون، پیر خرابات است، آبادم نگه دارد
صفحهٔ ۱ از ۲