خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جلوه اش دامن نازی به دل ریش کشیدپادشه رخت به ویرانهٔ درویش کشید
۲
سر به جیب دل آتشکده بردم گفتمکه چها ناوک آن شوخ جفاکیش کشید
۳
فلک افتادهٔ من بود، به هندم انداختعاقبت کین ز من عافیت اندیش کشید
۴
پس ازین روبهی دهر نخواهد دیدنهرکجا کون خری بود فلک پیش کشید
صفحهٔ ۱ از ۲