خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا روزی که تیرت، پی به جان مستمند آردشبیخونی نگاهت برسربخت نژند آرد
۲
شب بختم چو شمع ازداغ عشقت صبح محشرشدچها تا برسرمن طالع فیروزمند آرد
۳
به این آشفته حالیهای خود امّیدها دارمپریشان طره ای شاید دلم را درکمند آرد
۴
به فرمان عشق آتش دست را درگرمی بزمتپی دفع گزند، از دانهٔ دل‌ها سپند آرد
صفحهٔ ۱ از ۲