خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نبود عجب که از دل ما شور شد بلندجایی که دود حوصلهٔ طور شد بلند
۲
شد موج زن ز جلوهٔ او سیل فتنه ایگرد خرابی از دل معمور شد بلند
۳
هرگز نبود عمر فراق این قدر درازاز یاد زلف او شب دیجور شد بلند
۴
کوته کند فسانهٔ گلبانگ عندلیبهر جا حدیث آن رخ مستور شد بلند
صفحهٔ ۱ از ۲