خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سنگ حادثه خونم چو پایمال شودز وحشتم رگ خارا، رم غزال شود
۲
چو طور، بوم و بر من شود تجلی زاررخت چو شمع پریخانهٔ خیال شود
۳
نهفته ایم به حیرت ز رشک، نام تو رامیانهٔ لب و دل تا به کی جدال شود؟
۴
روان ز دیدهٔ بلبل دپن چمن بایدهزار جدول خون، تا قدی نهال شود
صفحهٔ ۱ از ۳