خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موج حیات از آن گل رخساره نگسلدفیض مدام از آن لب می خواره نگسلد
۲
حیرت مرا چو آینه، وصل مدام داداز روی یار، رشتهٔ نظاره نگسلد
۳
بستند از ازل رگ جان را به تیغ اوپیوند دل ز غمزهٔ خونخواره نگسلد
۴
شب برقع افکنی چو ز روی عرق فشانتار نگاه ثابت و سیّاره نگسلد
صفحهٔ ۱ از ۲