خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عیش ار به دل آبله ناکم گذرانندخون مژه از دامن پاکم گذرانند
۲
ناگفته بدانند که از دست غم کیستاز حشر چو با سینهٔ چاکم گذرانند
۳
ارواح به خاکم همه سایند جبین رااز کوی تو گر بعد هلاکم گذرانند
۴
هشیار به هنگامهٔ محشر نتوان رفتای کاش که از سایهٔ تاکم گذرانند
صفحهٔ ۱ از ۲