خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من خراباتیم ای شوخ، مرا یار مگیرنیکنامی تو، ره خانه خمّار مگیر
۲
عنبرین طره چه انداخته ای بر سر دوشکافر عشق تو ماییم، تو زنار مگیر
۳
شمع سان گر سرم از تیغ زنی زنده شومکار این سوخته را این همه دشوار مگیر
۴
گل آدم کف تقدیر، چهل روز سرشتباری از تربیتم دست به یکبار مگیر
صفحهٔ ۱ از ۳