خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد شبی به خوابم، آن ماه پرنیان پوشچون صبح پیرهن چاک، چون شمع طرّه بر دوش
۲
از تاب باده چون گل، شبنم فشان ز عارضو ز لعل ساده چون مل، سیلاب طاقت و هوش
۳
گیسوی مشک فامش، پیوند با رگ جانشمشاد خون خرامش، با شور حشر همدوش
۴
طغرای خطّ سبزش، کان مصحفی ست ناطقپیدا چو عکس طوطی زآیینهٔ بناگوش
صفحهٔ ۱ از ۳