خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود یارم غم دیرینهء خویشپریزادم دل بی کینهٔ خویش
۲
عنانم درکف طفلی ست خود رایندانم شنبه و آدینهٔ خویش
۳
بود عمری که می سازد چو شیرانتن آزاده با پشمینهء خویش
۴
به امّیدگشاد تیر نازیهدف دارم به حسرت سینهٔ خویش
صفحهٔ ۱ از ۲