خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هجران رسیده، کی برد از روزگار، فیضشاخ بریده را نبود از بهار، فیض
۲
می پرورد نگاه تو هر ذرّه را چو مهرعام است دور چشم تو در روزگار فیض
۳
اقلیم بیخودی همه فصلیش خوش هواستدیوانه می برد ز خزان و بهار فیض
۴
مستان اگر برند ز ابر بهار فیضما می بریم از مژه اشکبار فیض
صفحهٔ ۱ از ۲